Historia: Gerard Way
Gerard Arthur Way
Gerard Arthur Way, urodził się dnia 9 kwietnia 1977 r. w Newark, w Stanie New Jersey, jako syn Donny i Donalda Way’ów. Jego matka jest Włoszką, a ojciec Szkotem. Od dzieciństwa Gerard miał świetny kontakt z babcią Elen, która pomagała mu rozwijać się artystycznie. Chwaliła jego rysunki, uczyła go śpiewać i dopingowała jego umiejętności gry aktorskiej. W czwartej klasie zagrał główną role w szkolnym przedstawieniu, jako Piotruś Pan. Jako dziecko, Gerard odkrył, że każdy o kogo się troszczy, wkrótce umrze, oraz że on sam umrze samotnie. To doprowadziło do jego aktualnej obsesji na punkcie śmierci.
Gerard z powodu depresji uzależnił się od leków i alkoholu, lecz w sierpniu 2004 roku dzięki pomocy kolegów z zespołu oraz terapeuty, wyszedł z nałogów. Jednak nadal lubi palić czerwone Marlboro i jak sam twierdzi, uwielbia swoje spotkania z psychologiem.
SZTUKA
Uczęszczał do szkoły Visual Arts w Nowym Jorku, ukończył tę szkołę w 1999 roku. Szkoła ta jest jedną z najbardziej prestiżowych szkół artystycznych na wschodnim wybrzeżu w Stanach Zjednoczoncyh.
Gerard dorastał w bardzo niebezpiecznej, przestępczej dzielnicy. Rzadko wychodził na zewnątrz, zamiast tego stworzył swój własny, wymyślony świat w głowie, co doprowadziło do jego późniejszej miłości do sztuki. Way aspirował do napisania swojego własnego komiksu (kocha komiksy i jego ulubionym superbohaterem był zawsze Welvorine). Przed stworzeniem My Chemical Romance, prawie podpisał kontrakt z Cartoon Network na stworzenie swojej własnej kreskówki, która miała nosić tytuł “The Breakfast Monkey”, lecz nie doszło do tego. Jednakże po założeniu zespołu, Gerard nie porzucił swojego hobby, zaprojektował okładkę do Płyt “Three Cheers for Sweet Revenge”, oraz, a na trasach tworzył “z nudy”. Ponadto stworzył własną serię komiksów “The Umbrella Academy”, pierwszy tom ukazał się 19 sierpnia 2007 roku.
MAŁŻEŃSTWO
4 września 2007 Gerard wziął cichy i spontaniczny ślub z Lyn-Z, basistką zespołu Mindless Self Indulgence. Było to niespodziewane wydarzenie, które zaskoczyło wszystkich fanów.
MY CHEMICAL ROMANCE
Dnia 11 września 2001 Gerard pracował w kreskówkowym przemyśle Nowego Jorku. Wydarzenia z tego dnia spowodowały, że postanowił “zrobić coś ze swoim życiem”. Piosenka “Skylines and Turnstiles” jest oparta na atakach terrorystycznych z 9/11 oraz jest pierwszą piosenką napisaną przez zespół. Nazwa “My Chemical Romance” powstała w oparciu o powieść “Irvine Welsh”, nazwę tę zasugerował młodszy brat Gerarda, Mikey,
Zespół (w składzie: Matt Pelissier, Ray Toto, Frank Iero, oraz Gerard i Mikey Way), wkroczył do studia i nagrali swój pierwszy album zatytułowany “I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love”. Podczas swojego pierwszego koncertu byli bardzo zdenerwowani i kompletnie pijani. Pelissier został później zastąpiony przez Boba Bryar’a.
DYSKOGRAFIA I TEKSTY
Way i zespół wypuścili swój pierwszy album “I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love” w 2002 r, kolejny “Three Cheers For Sweet Revenge” w czerwcu 2004, a ostatni, zatytułowany “The Black parade” w 2006.
Gdy Gerard pisze nowy materiał na płyty, zawsze czerpie inspiracje z gazet codziennych, oraz z tego co sie dzieje aktualnie na świecie i w okół niego.
Widzi teksty jako sposób mówienia o historii, zwykle o jej ciemnej stronie. Mówi się, że piosenka “Demolition Lovers” jest o jego ówczesnej miłości.
Członkowie zespołu powiedzieli nawet, że Gerard, aby napisać teksty na którąś z płyt, pojechał sam na tydzień do lasu, nic nikomu nie mówiąc.
MUZYCZNE INSPIRACJE
Gerard otwarcie przyznaje iż uważa, że Brody Dalle z The Distillers jest gorąca. Przyznaje również, ze aktualnie jego ulubionym zespołem jest Iron Maiden (ma ponoć ich wszystkie oryginalne płyty!), ale nadal jest wielkim fanem Davida Bowie, a odkąd usłyszał piosenkę zespołu Black Flag ‘Revenge’ ma obsesję nie tylko na punkcie idei śmierci, ale również idei zemsty.
CYTATY
“Będę raczej jakimś nocnym stworzeniem, niż starym maminsynkiem”
“Jeśli nie pójdziesz do liceum, to z pewnością skończysz w więzieniu.”
“Wielu ludzi traktuje cię jak dziecko, więc musisz zachowywać się tak jak ono i wyrzucić telewizor przez hotelowe okno.”
“Jeśli zamierzasz kupić mi prezent, nie wydawaj więcej niż 25 dolców, bo i tak będziesz musiała mi zrobić jeszcze loda”
“Gdy pisałem “I’m Not Okay”, przypominałem sobie, jak ciężko było mi w liceum, gdy miałem 16 lat. Zawsze chciałem być artystą, więc byłem tym samotnym dzieciakiem, który ciągle chodził pijany. Miałem tylko jedną prawdziwą przyjaciółkę. To była dziewczyna, którą naprawdę darzyłem sympatią. Skończyło się na tym, że zrobiła sobie obleśną sesję zdjęciową ze swoim chłopakiem. To mnie zdruzgotało. Pływałem w dołku rozpaczy, zazdrości i alkoholizmu.”
“Używamy wampirów jako metafory do czegoś innego, czegoś głębszego niż rzeczy nadprzyrodzone. To po prostu coś o chodzącej śmierci zasysającej krew, która tak wiele może ludziom powiedzieć. Jest mnóstwo ludzi, codziennie starają się przejąć nad tobą kontrolę, w jakimś sensie ukraść twoją duszę, zabrać kawałek ciebie…”
“Lubię Simsy, a że nie mam normalnego życia, to grając w tę grę wszyscy ludzie mają tam strasznie nudne, przyziemne życie. Fajne. Moja rodzinka nazywa się rodzinką Cholly. Nie wiem dlaczego ich tak nazwałem, to czysty przypadek. Najbardziej lubię nastoletnią córkę, bo właśnie przechodzi gotycką manię. Jest nieco dziwna, została skrzypaczką, co jest dość ważne dla rodziny. Dostała się do prywatnej szkoły. Ale zaczęła malować usta czarna szminką, a włosy pofarbowała na fioletowo.”
“Gdy byłem jeszcze w szkole artystycznej, jednego dnia poszedłem tam przebrany za dziewczynę. Mój dzień wyglądał całkiem inaczej, bo każdy myślał, że jestem dziewczyną. Powinniście zobaczyć mnie przebranego za laskę. No więc, przyszedłem jako dziewczyna, to był taki eksperyment, było całkiem nieźle, ale nie mogłem nic mówić… Jako laska byłem gorący.”
“Byliśmy w hotelu The Phoenix w San Francisco i tam zaatakował mnie ptak. Zostałem zaatakowany przez czarnego ptaka. Sukinsyn dziobał mnie w głowę! Następnego dnia byli tam goście ze Slipnkot, wprowadzali się w miejsce gdzie my mieszkaliśmy, ich też zaatakował ptak. Więc myślę, że w The Phoenix mają ptaki, które atakują ludzi!”
“Jeżeli przez chociaż jedną minutę pomyślałaś że jesteś lepsza od 16-latek w t-shirtach Green Day’a, mylisz się. Pamiętaj jak po raz pierwszy poszłaś na koncert. Miałaś na sobie taki sam t-shirt i śpiewałaś każde słowo, nie mając pojęcia o co chodzi w polityce i co jest fajne. Jedyne czym żyłaś, to muzyka, która odróżniała cię od innych”
MyChemicalRomance.com.pl
design by: Michal Ptaszynski